Aan de rand van Vijayawada, een grote, drukke handelsstad in Andhra Pradesh, ligt een kleine oase van rust: een bijzonder dorp dat bevolkt wordt door ex-straatjongens. Er zijn veel straatkinderen in Vijayawada - een belangrijk knooppunt van spoorwegen. Het dorp biedt plaats voor ongeveer 140 van die kinderen, jongens die via het nachtopvangcentrum van SKCV de eerste grote stap naar een beter leven hebben gezet. Het dorp ligt aan de oever van een immense rivier: de Krishna. Het bestaat uit een groep roze huizen met pannendaken en veranda's. Er is een centrale speelplaats. Overal zie je keurig onderhouden bloemen- en groentetuintjes. Aan de rand ligt een grote koeien- en buffelstal. Er is een eetzaal en een meditatiehal die zichtbaar ruimte biedt aan alle religies.

Overal zie je jongens, variërend in leeftijd van zes tot twintig jaar. Ze lezen, spelen cricket, of ze wassen zichzelf en hun kleren in de rivier. Op het moment dat de school begint wordt het rustiger. De school is, net als alles hier, in de loop der tijd een product van de jongens zelf geworden. Ze leren er op een speelse manier, met veel ruimte voor handenarbeid en dans. Ze spreken allemaal Engels en uiteindelijk doet een groot deel van de jongens mee aan de door de overheid voorgeschreven examens.

Tijdens een bezoek aan het dorp vraag je je al snel af wie er de leiding heeft. Bij navraag kom je tot de verassende conclusie dat de jongens zelf de zaak besturen. Ieder heeft een taak. De leidinggevende, oudere jongens vergaderen elke week. Ze luisteren naar elkaar en nemen besluiten op een manier waar menigeen nog wat van kan leren. Het dorp lijkt als vanzelf te functioneren. De jongens worden hier niet slechts 'van de straat gehouden'. Natuurlijk worden ze afgeschermd van de harde wereld van de straat; van drugs, prostitutie, geweld, uitbuiting en ziekten (waaronder AIDS)… en er wordt hen een alternatief geboden: ze bereiden zich voor op een eigen leven, met een gezin, werk en inkomen… Maar er is meer: ze groeien op tot bijzondere mensen. Ze leren zichzelf en elkaar serieus nemen en waarderen.

Het dorp aan de rivier is het verwerkelijkt ideaal van de stichter en 'vader' van SKCV, Mathew Norton, die zelf op jonge leeftijd wegliep van zijn ouderlijk huis in Manchester, op zoek naar avontuur - om te beginnen in de VS en later in India. Aan het eind van de 80er jaren ontfermde hij zich over een aantal straatkinderen in Poona. Hij trouwde met een Indiase vrouw (Bhakti) met het idee om hun gezamenlijke leven te wijden aan de verbetering van het lot van straatkinderen. In 1990 werden zij door de toenmalige burgemeester, een populair en invloedrijk man, uitgenodigd een opvangproject te starten in Vijayawada. Met die uitnodiging werd een solide basis voor SKCV gelegd. De organisatie is sterk geïntegreerd in de lokale gemeenschap en kan rekenen op de steun van veel inwoners van Vijayawada.

Het begon met een eenvoudig gebouwtje dat onderdak bood aan enkele tientallen jongens. Nu is SKCV een betrekkelijk grote organisatie met een eigen centraal kantoor, een nachtopvang met ziekenhuisje, verschillende werkplaatsen, het genoemde jongensdorp en het meer recente opvangcentrum voor meisjes. Deze projecten dienen het hoofddoel van SKCV: het opvangen van (straat)kinderen die nergens anders heen kunnen, met het doel ze een betere toekomst te geven. Die toekomst begint met zelfvertrouwen, (zelf)waardering en het ontdekken en ontwikkelen van aangeboren talenten. Dat gebeurt in een open en vriendelijke omgeving die de kinderen aanzet gezamenlijk te werken aan verbetering van hun leven en directe leefomgeving. De leiding, staf en kinderen van SKCV zorgen voor een geregeld dagelijks bestaan. Naast huisvesting en voeding, zijn er verschillende vormen van beroepstraining, onderwijs, gezondheidszorg, recreatie en persoonlijke begeleiding. Een unieke karaktertrek van SKCV is dat de organisatie grotendeels door ex-straatkinderen wordt gerund en bestuurd. Sinds de oprichting hebben duizenden kinderen tijdelijk een thuis gevonden in één van de projecten van SKCV.

SKCV heeft een methode ontwikkeld voor de opvang en verdere begeleiding van straatkinderen: het 'CHILD SYSTEM'. Deze methode, een fasegewijze aanpak, is door soortgelijke organisaties in en buiten India overgenomen. Waar nodig, adviseert en begeleidt SKCV de staf van deze organisaties.

Vrijwel van het begin af aan hebben vrijwilligers uit Engeland en Nederland in hun vaderland acties op touw gezet om SKCV financieel te ondersteunen. Na verloop van tijd werd zowel in Engeland als in Nederland een officiële stichting opgericht. Het doel van de stichtingen is tweeledig: geïnteresseerden informeren omtrent het werk van SKCV; en het werven van fondsen. Er staan links naar de pagina's van SKCV Nederland, Engeland en India in de linkermarge.
  START
  REIZEN > reis-op-maat | weversroute | oostkustreis | architectuurreis | keralareis | reisdagboeken
  HANDEL > overhemden | kalamkari | papiermaché beelden | bronzen beelden | Mithila paintings |
          filmposters | RVS serviesgoed | slingers | dhurries | houtdraaiwerk | rotan | messing potten |
          marktkalender
  CONTACT
  LINKS > SKCV
  SKCV < links < start

SKCV INDIA

SKCV Nederland

SKCV UK